Ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας μιλάει στην Μαίρη Λαρεντζάκη – Γκιώνη
Ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1972. Σπούδασε Φιλοσοφία, Ιστορία και Παιδαγωγική κι είναι Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Εργάζεται ως Εκπαιδευτικός Ε.Α.Ε. Απόφοιτος του Προγράμματος Εξειδίκευσης στη Συμβουλευτική και τον Προσανατολισμό της Ανώτατης Σχολής Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, ΑΣΠΑΙΤΕ και Πιστοποιημένος από τον ΕΟΠΠΕΠ Εκπαιδευτής Ενηλίκων. Συνέγραψε -πέραν της διδακτορικής του, διατριβής, η οποία τιτλοφορείται «Ο Νέος Ανθρωπισμός στο έργο του Γιάννη Ιμβριώτη – Αξιολογικό σύστημα και φιλοσοφική προβληματική» – φιλοσοφικά και ιστορικά δοκίμια, παραμύθια, πέντε χιλιάδες ποιήματα, έντεκα χιλιάδες χαϊ-κού και τρίστιχα και δύο έπη. Έχει δημοσιεύσει δώδεκα Ποιητικές Συλλογές: «Ανδρομέδα Ένα», Εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα, 2005, «Κραυγές», Εκδόσεις Πανελλήνιας Ένωσης Συνεργασίας Νέων Λογοτεχνών, Θεσσαλονίκη, 2006, «Ανδρομέδα Δύο», Εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα, 2007, «Θυμιές», Εκδόσεις Ωρίωνας, Θεσσαλονίκη, 2012, «Αιχμαλωσιά», Εκδόσεις Ωρίωνας, Θεσσαλονίκη, 2013, «Εκ Βαθέων-Ψίθυροι», Εκδόσεις Ωρίωνας, Θεσσαλονίκη, 2014, «Ανατολή», Εκδόσεις Ωρίωνας, Θεσσαλονίκη, 2015, «Αψίδα», Εκδόσεις Ωρίωνας, Θεσσαλονίκη, 2018, «Το Φως των Ποιητών», Εκδόσεις Verde Publications, Αθήνα, 2021, «Ενατενίσεις», Εκδόσεις Όστρια, Αθήνα, 2023, «Ανδρομέδα Τρία-Εν θεοίς», Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, Λάρισα, 2023, «Οπτασίες», Εκδόσεις Κέφαλος, 2025, καθώς και το Παραμύθι «Ο μπούφος, η υφάντρα των ξωτικών, ο γέρος και ο κακός μάγος», το οποίο εκδόθηκε και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές στη Λάρισα το 2026, όπως και μία από κοινού με την κα Ευθαλία Θεοδωρίδη, επιστημονική μελέτη, η οποία και φέρει τον τίτλο «Η Ενεργητική Ακρόαση και η Ενσυναίσθηση στη Συμβουλευτική Διαδικασία», Εκδόσεις Verde Publications, Αθήνα, 2020.
Τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, βρίσκεται υπό έκδοση από τις Εκδόσεις I TRAVEL POETRY και η δέκατη τρίτη βραβευμένη μάλιστα, στο πλαίσιο του «11ου Παγκόσμιου Διαγωνισμού Ποίησης Κωνσταντίνος Π. Καβάφης» που διεξήγαγαν για το 2025, η International Art Academy και η International Art Society, με το «Χρυσό Βραβείο Ποίησης» (Εκτός Συναγωνισμού), για το 2025, αλλά και με το Παγκόσμιο Τιμητικό Βραβείο «Όμηρος», στο πλαίσιο του εν λόγω Διαγωνισμού, Ποιητική Συλλογή, η οποία φέρει τον τίτλο «Αγκάλης Άμφια». Ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας συμμετείχε σε πλειάδα Ανθολογιών. Ποιήματα του, δημοσιεύτηκαν σε Λογοτεχνικά Περιοδικά σε Ελλάδα και Εξωτερικό. Ποίηση του μεταφράστηκε στα Ιταλικά, τα Αραβικά, τα Πορτογαλικά Βραζιλίας, τα Ισπανικά τα Χίντι, τα Κινέζικα και τα Αγγλικά. Έτυχε πολλών βραβεύσεων και Διακρίσεων από Φορείς, Λογοτεχνικά Περιοδικά, Οργανισμούς κι Ενώσεις ανά την Ελλάδα και το Εξωτερικό, Είναι μέλος πλήθους λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών ενώσεων και συλλόγων, συμμετέχει ως μέλος κριτικών επιτροπών σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς ενώ στο πλαίσιο της Ίδρυσης και Θεσμοθέτησης από τις International Art Academy και International Art Society, με τη στήριξη και συνεργασία του Εθνικού Συμβουλίου Ομίλων και Κέντρων, για την UNESCO, της Παγκόσμιας Ημέρας Κ. Π. Καβάφη, (29 Απριλίου), ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας μετέχει και του εν λόγω εγχειρήματος, ως ένα από τα πρώτα Επίτιμα Ιδρυτικά Μέλη.
«ΠΑΛΜΟΣ»: Σε ποιο περιβάλλον μεγαλώσατε και πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια στα Γιάννενα;
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΝΤΟΒΑΣ: Κατ’αρχάς, αγαπητή κυρία Λαρεντζάκη-Γκιώνη, θα ήθελα να ευχαριστήσω, τόσο εσάς, προσωπικά, όσο και την πάντα έγκριτη εφημερίδα σας, για τη φιλοξενία κι ελπίζω ότι μέσα απ’ τη συγκεκριμένη συνέντευξη, ίσως κάποιες σκέψεις και λέξεις, γίνουν σπόρος κι ερεθίσματα και για άλλους νεότερους ανθρώπους να ασχοληθούν με την Ποίηση, τη Λογοτεχνία ή απλά να μπουν σε μια διαδικασία δημιουργικής προσφοράς.
Τώρα ερχόμενος στο πρώτο και ιδιαίτερα ενδιαφέρον ερώτημα σας, θα ήθελα αρχικά να πω ότι μεγάλωσα σε ένα ημιαστικό – αγροτικό παλιότερα- προάστιο της πόλης των Ιωαννίνων, το Πέραμα που χρόνια τώρα είναι γνωστό, για τους όμορφες σταλακτίτες και σταλαγμίτες του. Κατάγομαι από εργατική οικογένεια, με αγροτικές ρίζες, αν και αυτό που με ξεχώριζε από πολύ μικρό, ήταν η ιδιαίτερα δυναμική προσωπικότητα μου -γινόμουν πάντα εύκολα το επίκεντρο- μεταξύ της ευρύτερης κι όχι μόνο της πυρηνικής οικογένειας, πρώτιστα όμως με ξεχώριζε ακόμα περισσότερο, η αγάπη, για τη μελέτη και το διάβασμα. Ναι, διάβαζα ό,τι βιβλίο έβρισκα τότε, εννοείται δανειζόμουν κιόλας, γιατί δεν είχε τότε η οικογένεια μου συγκροτημένη βιβλιοθήκη και απολάμβανα να ταξιδεύω μέσα από το λόγο, αλλά και τις ιστορίες, άλλοτε γνωστών κι άλλοτε λιγότερο γνωστών Ποιητών ή Συγγραφέων. Μάλιστα θα ήθελα να προσθέσω ότι ακόμα θυμάμαι το μακαρίτη τον πατέρα μου, που μου μάθαινε παρότι απόφοιτος Δημοτικού της εποχής, σαν νά’ξερε κάτι, για την εξέλιξη μου, ποιήματα που γνώριζε απ’ έξω, ίσως αυτή ήταν μια πρώτη σπορά.
«Π»: Τι σας ώθησε στην Ποίηση;
Μ.ΝΤ.: Πάντα αγαπούσα την Ποίηση και θαύμαζα τους ανθρώπους που έγραφαν Ποίηση. Πάντα ξεχώριζα τους ποιητές, αλλά δίσταζα να γράψω κι εγώ ποίηση, βλέποντας τους πραγματικά μεγάλους το θεωρούσα ιεροσυλία. Εν τέλει ο έρωτας με έκανε να κάνω τη μεγάλη υπέρβαση, τη μεγάλη ιεροσυλία όπως τη χαρακτηρίζω έκτοτε.
«Π»: Τι είναι η Ποίηση για εσάς;
Μ.ΝΤ.: Η Ποίηση δεν είναι κάτι μονοδιάστατο, είναι αγάπη, ειρήνη, έρωτας, εν γένει υψηλά Ιδανικά, αλλά και βίωμα, εικόνες και καθημερινή ζωή. Η Ποίηση είναι ζωντανή κοινωνός της ελπίδας όλων των κοινωνιών. Ο ποιητής μοιράζεται ιδανικά, πίστεις, ελπίδες κι αγωνίες. Συνεπώς, καταλήγουμε ότι ποίηση είναι κάτι ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο. Η ποίηση είναι η ζωή μου!
«Π»: Είναι το έργο σας πλούσιο και σημαντικό τι να πρωτοδεί κανείς! Είστε εργασιομανής; Αγαπάτε με ό,τι καταπιάνεστε;
Μ.ΝΤ.: Έχω γράψει περίπου έξι χιλιάδες ποιήματα, έντεκα χιλιάδες χαϊ-κού, δύο έπη, δεκάδες παραμύθια και κάθε λογής δοκίμια και εργασίες, μία επιστημονική μελέτη, αλλά και μία διδακτορική διατριβή με θέμα το «Νέο Ανθρωπισμό και την ευρύτερη Φιλοσοφική Προβληματική, στο έργο του καθηγητή Γιάννη Ιμβριώτη». Σίγουρα μπορεί να ξέχασα δημιουργίες μου, ή εργασίες μου, σ’ αυτό τον σύντομο χάρτη, αλλά πρόκειται για «δουλειά» και παρουσία στο Λογοτεχνικό και τον Επιστημονικό χώρο μεταξύ είκοσι-πέντε-τριάντα ετών.
Όσο για το αν είμαι εργασιομανής, δεν ξέρω αν αυτό που κάνω εγώ είναι εργασιομανία, αλλά η αλήθεια είναι ότι απολαμβάνω τη γραφή και κάθε λογής δημιουργία και ασφαλώς τις ενασχολήσεις μου, τις αγαπώ, γιατί με βοηθούν να γράψω νέες σελίδες στο βιβλίο της ζωής μου.
«Π»: Μιλήστε μας για τα παραμύθια σας, τι περιλαμβάνουν, σε ποιούς απευθύνονται;
Μ.ΝΤ.: Προσωπικά συνήθως γράφω λαϊκά παραμύθια, με ήρωες πρίγκηπες, νεράιδες, στοιχειά, δράκους, μάγους, αλλά και βοσκούς, ψαράδες, φουρνάρηδες, ραφτάδες και εν γένει απλούς ανθρώπους, απευθυνόμενος σε όλες τις ηλικίες, μικρούς, αλλά και μεγάλους, μέσα απ’ τη λαϊκή μνήμη και παράδοση.
«Π»: Έχετε γράψει μεταξύ άλλων πέντε χιλιάδες ποιήματα. Πότε ξεκινήσατε να γράφετε ποίηση;
Μ.ΝΤ.: Τα έργα μου είναι όντως χιλιάδες, τόσο σε επίπεδο ποιημάτων, όσο και σε επίπεδο παραμυθιών, κειμένων, επιστημονικών εργασιών ή δοκιμίων. Όσο για την ηλικία που άρχισα να γράφω, θα σας πω την ηλικία μου μιας κι είμαι πενήντα τεσσάρων χρόνων και γράφω πια πλέον των τριάντα ετών, αν και με εκδόμενα έργα είμαι τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια. Απλά μια ζωή-Ποίηση κι όχι μόνο!
«Π»: Είστε πολυβραβευμένος δικαίως λογοτέχνης, πρόσφατα λάβατε μέρος στη Γιορτή της Ποίησης των Δελφικών Αγώνων μιλήστε μας, γι’ αυτή τη Γιορτή, θα μοιραστείτε ένα μέρος του ποιήματος «Αγέρι» μαζί μας;
Μ.ΝΤ.: Η αλήθεια είναι ότι τα Βραβεία μου, Διεθνή και Ελληνικά από πολλούς και διαφορετικούς Φορείς σε Ελλάδα και Εξωτερικό, είναι μάλλον χιλιάδες. Η αλήθεια είναι ότι έχω πάψει να τα μετράω προ πολλού, ούτε είμαι σε θέση να τα αναφέρω λεπτομερώς στο βιογραφικό μου, απλά τα προσθέτω κάθε φορά στη συλλογή μου, ως επιβράβευση – κύρια ηθική – μιας δημιουργικής παρουσίας στο χώρο. Κι αυτό, είναι αλήθεια με κινητοποιεί, μιας και ζω και βιώνω μια μορφή αναγνώρισης του έργου μου. Οπότε ο ποιητής δεν κρίνεται από τα βραβεία, κρίνεται από το έργο του και την Ιστορία, αλλά τα βραβεία είναι καλόδεχτα εν είδει δημιουργικού-υποστηρικτικού κινήτρου. Όσον αφορά τους 41ους Δελφικούς των οποίων μετείχα, θα πω ότι ήταν μια υπέροχη διοργάνωση και συγχαίρω γι’ αυτό την Π.Ε.Λ και προσωπικά τον Πρόεδρο, τη Γενική Γραμματέα, το Διοικητικό Συμβούλιο και τις Κριτικές Επιτροπές, αλλά και τις συμμετέχουσες και τους συμμετέχοντες Ποιήτριες και Ποιητές για το ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο του Διαγωνισμού. Προσωπικά έζησα το ποίημα μου, «Αγέρι», συγκινήθηκα από τη συσχέτιση νοημάτων και χώρου, αλλά και το σεβασμό καταξιωμένων, αλλά και νεότερων Ομότεχνων, για μένα και το έργο μου. Εν τέλει δεν έφτασα στο Βραβείο, φεύγω όμως σαφώς πλουσιότερος, περνώντας από μια ακόμα Ιθάκη. Με λίγα λόγια ήταν μια υπέροχη διοργάνωση, με υπέροχους ανθρώπους, σε έναν ιερό τόπο ειρήνης, ελπίδας και ποίησης.
Από το ποίημα μου θα μοιραστώ τους έξι τελευταίους στίχους, έτσι ώστε να πάρουν μια πρώτη «γεύση» οι αναγνώστριες και οι αναγνώστες τους παραθέτω:
«Διηγήσεις με μορφές παραμυθιών, / δράκων, νεράιδων, άπληστα, ονόματα και μνήμες /Αντίρρηση στη δόξα του Κακού, /στοιχειών τ’ ακροπατήματα με Ζηλωτών το σθένος. / Ταξίδι σ’ αναμνήσεων τη σιγή, / με της Αργούς τα ονείρατα και των Δελφών τ’ αγέρι!»
«Π»: Πώς συμβιβάζονται μέσα σας ο φιλόσοφος που αναζητά την Αλήθεια με το Ποιητή που πλάθει κόσμους;
Μ.ΝΤ.: Δεν συμβιβάζονται, δεν χρειάζεται να συμβιβαστούν, απλά συνυπάρχουν, είναι ο ίδιος Άνθρωπος. Ένας διάκονος-μύστης της μεγάλης της θεάς, της Αλήθειας, που παράλληλα όμως αισθάνεται την ανάγκη να εξομολογείται βιώματα, πόνους, συναισθήματα ή να υμνεί ακριβά και χιλιοτραγουδισμένα Ιδανικά, αλλά και βάσανα, μέσα απ’ τα μύχια της Ψυχής του. Βίωμα ζωής!
«Π»: Πιστεύετε ότι η λογική εμποδίζει τη ποιητική ελευθερία;
Μ.ΝΤ.: Κάποιες αντιλήψεις που είναι διάχυτες στις κοινωνίες, συχνά είναι απόρροια πολιτισμικών και κοινωνικών στερεοτύπων. Έτσι κι η παραπάνω αντίληψη. Η Ποίηση χρειάζεται τη λογική, τους αριθμούς, τη μαγεία, τις εικόνες, τον έρωτα, τον πόνο ή την πίστη στα ιδανικά της ειρήνης, της ελευθερίας ή της προσφοράς, κλειδί της, όμως είναι η ελευθερία κι ο ποιητής πρέπει κι οφείλει στον εαυτό του να είναι πρωτίστως Ελεύθερος Μαχητής του Πνεύματος για τους πολλούς.
«Π»: Τι επηρεάζει τη θεματική των ποιημάτων σας;
Μ.ΝΤ.: Στην περίπτωση του Ποιητικού μου έργου, οι θεματικές που πραγματεύτηκα ή και συνεχίζω να πραγματεύομαι είναι πολλές και ποικίλες, ανάλογα και με τις στιγμές, τα συναισθήματα, τα βιώματα, τα διαβάσματα ή τους κύκλους και τ’ αντικείμενα μελέτης ή δραστηριοτήτων μου. Συνεπώς απλά δεν περιορίζομαι, έχω γράψει για κοινωνικά θέματα, για την ειρήνη, για επαναστάσεις κι επαναστάτες, για πόνο και βάσανα, για ταξίδια που έγιναν ή δεν έγιναν, αλλά και για τον έρωτα, την αγάπη, την Αρχαία Ελληνική -κι όχι μόνο – Μυθολογία κι ό,τι άλλο θα μπορούσε να φανταστεί ανθρώπινος νους, που τώρα μπορεί να μη θυμάμαι.
«Π»: Χρόνος και θάνατος, πώς μεταφράζονται οι έννοιες αυτές;
Μ.ΝΤ.: Η Ποίηση είναι δοχείο ζωής και θανάτου, μέσα απ’ την προσωρινότητα της ανθρώπινης ζωής, και τον αδυσώπητο χαρακτήρα του Χρόνου. Ο Χρόνος είναι χώρος μετάβασης, για μια άγνωστη μορφή αλληλομετατροπής, μέσα απ’ την προσέγγιση της βιολογικής ανυπαρξίας ή αν θέλετε του βιολογικού κενού, μέσω του θανάτου. Κι εμείς οι δημιουργοί είμαστε «τυχεροί», γιατί η Ποίηση και η Λογοτεχνία, μας δίνει την ευκαιρία να αφήσουμε το δικό μας αποτύπωμα, σε μια ιστορία που τρέχει και μια ζωή που διαρκώς σταματά και συνεχίζεται.
«Π»: Τι είναι η Ποίηση για τον απλό άνθρωπο, κατά τη γνώμη σας;
Μ.ΝΤ.: Η Ποίηση δεν κάνει διάκριση, μεταξύ διανοουμένων – Ποιητών και απλών ανθρώπων. Η Ποίηση είναι κοινωνικό-πνευματικό αγαθό, κι εμείς ως δημιουργοί έχουμε χρέος να την ταξιδεύουμε από την πιο μεγάλη κι αποπνικτική μεγαλούπολη, μέχρι το πιο απομακρυσμένο και ξεχασμένο απ’ την Πολιτεία χωριό. Αλλά και οι άνθρωποι του μόχθου έχουν ένα χρέος να κάνουν την ποίηση και τη φιλοσοφία κτήμα τους, πλουτίζοντας σε δύναμη το γίγαντα της ιστορίας, το λαό.
«Π»: Υπάρχει γλωσσική σύγκρουση μεταξύ του Ποιητή και του φιλοσόφου;
Μ.ΝΤ.: Καμία σύγκρουση, απλά οι σπουδές και οι μελέτες που έκανα στη Φιλοσοφία, την Ιστορία και άλλες Επιστήμες, πλούτισαν τον Ποιητή σε εικόνες, βιώματα, λεκτικό πλούτο και έννοιες. Δεν μετάνιωσα ποτέ για την πορεία μου, κι ακόμα επιμένω!
«Π»: Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη πρόκληση στη γραφή σας;
Μ.ΝΤ.: Στη γραφή η εμπειρία μου, πλέον των τριάντα χρόνων, με δίδαξε, ότι η πρόκληση δεν είναι ούτε μία, ούτε στατική. Άλλοτε πρόκληση μπορεί να θέσει ένας δημιουργός να γράψει ένα έπος, άλλοτε χαϊ-κού, άλλοτε ελεύθερο ή ελευθερωμένο στίχο, άλλοτε έμμετρη ποίηση κι άλλοτε μυθιστόρημα ή διήγημα. Συνεπώς η πρόκληση καθορίζεται από την πορεία του δημιουργού, τις δημιουργικές στιγμές και το τί θα ήθελε να κάνει παραπάνω που δεν έκανε μέχρι εκείνη τη στιγμή. Οπότε οι προκλήσεις στη γραφή, ανάλογα με τους δημιουργικούς κύκλους ενός δημιουργού, απλά εναλλάσσονται.
«Π»: Έχετε επαφή με το αναγνωστικό κοινό των ποιητικών συλλογών σας και του συνόλου των έργων σας;
Μ.ΝΤ.: Δυστυχώς εγώ είμαι ένας δημιουργός και λέω δημιουργός κι όχι μόνο Ποιητής, γιατί έχω γράψει, έχω πειραματιστεί κι έχω εκδώσει, μια σειρά από διαφορετικά είδη λόγου. Είμαι ένας δημιουργός λοιπόν, που διαμένει στην επαρχία, δεν έχω μηχανισμό, ενώ η απόσταση από την πρωτεύουσα και το συνακόλουθο οικονομικό κόστος, μου στερούν τη συμμετοχή σε σημαντικές δράσεις κι εκδηλώσεις του λογοτεχνικού κι εκδοτικού χώρου, κάτι όμως που υποσχέθηκα στον εαυτό μου, μελλοντικά ν’ αλλάξει. Συνεπώς μπορώ να γνωρίζω όσες και όσους, επιδιώξουν από μόνοι τους επικοινωνία μαζί μου π.χ μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ή στο πλαίσιο στοχευμένων εκδηλώσεων. Πάντως τις περισσότερες φορές η αντιμετώπιση εμού και του έργου μου, από το συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό είναι ιδιαίτερα θερμή.
«Π»: Ο ακαδημαϊκός εαυτός σας συγκρούεται με τον Ποιητή και το συναίσθημα;
Μ.ΝΤ.: Κι εδώ στερεότυπο. Είμαι ο ίδιος Άνθρωπος, αν πρέπει όμως κάποιος να συγκρουστεί και να επαναστατήσει, σίγουρα αυτός είναι ο Ποιητής.
«Π»: Η φιλοσοφική σκέψη μπορεί να κάνει την καθημερινότητα μας καλύτερη;
Μ.ΝΤ.: Ασφαλώς και η φιλοσοφική σκέψη, μπορεί να κάνει καλύτερη και την καθημερινή ζωή και την κοινωνία, είναι «εργαλείο»-«μέσο». Η φιλοσοφία είναι εκείνη η μορφή θεωρίας που καθαγιάζει την πράξη και οδηγεί την αλλαγή, εννοείται πάντα όταν προσεγγίζεται από την οπτική και την πλευρά του δίκιου και των ελπίδων των πολλών.
«Π»: Μιλήστε μας για την πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι. Τι σας προβληματίζει, πώς βλέπετε το μέλλον στη χώρα μας;
Μ.ΝΤ.: Η πραγματικότητα για την Ελλάδα σήμερα, είναι θλιβερή κι ανυπόφορη για τους πολλούς κι ένα διαρκές success story για τους λίγους. Προσωπικά, χρέος μου θεωρώ, αν μου δοθεί η δυνατότητα, να υπηρετήσω την ποίηση και το κοινωνικό σύνολο για τους πολλούς, χωρίς όμως στεγανά, σχήματα και περιχαρακώσεις. Ίσως διανύουμε μια εποχή που η ελπίδα, η ειρήνη και το Αγέρι των Δελφών είναι ανεκτίμητα!
«Π»: Τι ετοιμάζετε;
Μ.ΝΤ.: Ετούτη τη στιγμή βρίσκεται υπό έκδοση από την I Travel Poetry, η βραβευμένη στον 11ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ποιητικής Συλλογής, «Κ. Π. Καβάφης» της International Art Academy, Ποιητική μου Συλλογή «Αγκάλης Άμφια», καθώς κι ένα όμορφο Χριστουγεννιάτικό Παραμύθι με τίτλο «Ο Άγιος Βασίλης, η Υφάντρα των Ξωτικών, το Ξωτικό των Πάγων και οι ξεχασμένες ευχές των παιδιών!» από τις Εκδόσεις Κέφαλος. Ενώ σίγουρα το 2026, αλλά και το 2027 προβλέπεται να είναι για μένα έτη πλούσιας συγγραφικής και εκδοτικής παραγωγής. Γράφω ασταμάτητα!
